ÇOÇUKLARDA UYGUNSUZ AYAKKABININ ETKİLERİ

Çocuklarda Uygunsuz Ayakkabının Etkileri

 

Bebeklik döneminde ayaklarda oluşan sorunlar, ileride çocuğun ayak, bacak ve sırt gibi vücudunun bazı kısımlarında çok önemli bozukluklara neden olabilir. Bebeğin ayak yapısı özellik arz eder. Parmaklara doğru olan kısmı daha geniştir, topuk kısmı ise daha dardır ve tabanın iç kemer bölgesi  yağ dokusu nedeniyle  düz görünmektedir . Bu durum  5 yaşına gelene kadar devam eder. Bu yaşa kadar ayak tabanının iç tarafındaki kavis görülmez çünkü bu kavisi oluşturan dokular 5 yaşından itibaren belirginleşip kuvvetlenirler. Bazı çocuklarda bu durum 8-10 yaşına kadar sürebilir. 5 yaşına kadar görülen bu düztabanlık durumu tamamen normaldir.

Doğumdan itibaren kıvrık parmakların açılmasını engelleyen dar patikler, çoraplar ve düztabanlı sert ayakkabılar bebeğin ayak şeklinin bozulmasına neden olabilir. Bu nedenle patiklerinin tabanının ve uçlarının bebeğin parmaklarına baskı yapıp yapmadığı kontrol edilmelidir.

Çocuklar yürümeye başladığında ebeveynler  ilk ayakkabıyı almak için yoğun çaba sarf ederler. Oysa çocukların özellikle 5 yaşına kadar çıplak ayak ya da çorapla yürümelerine izin verilmelidir. Bu durum; ayakların normal büyümesine, sağlıklı kas ve yürüme refleksinin gelişmesine yardımcı olur. Dışarı çıkarken yumuşak tabanlı ve  derili, yuvarlak burunlu ayakkabılar daha uygundur.

Ayakkabı seçiminde püf noktalar ve uygunsuz ayakkabının sebep olacağı sorunlar:

 

Öncelikle ayakkabının küçük olmamasına dikkat edin. Ayağının ayakkabının içinde sıkışmadığını, dışarıdan elle hissedilebilirsiniz. Başparmağınızla ayakkabının burnu arasında, elinizde başparmak genişliği kadar mesafe olması yeterlidir. Küçük ayakkabı içinde basıya bağlı nasırlar, yaralar, tırnak batmaları ve parmaklarda şekil bozuklukları ortaya çıkabilmektedir.

Ayakkabının ön kısmı yumuşak ve esnek olmalıdır. Ayakkabıyı topuktan ve burundan tutup katladığınızda esneme ayakkabının ön kısmından olmalıdır.

Topuk kısmı daha sert, topuğu tutacak şekilde olmalıdır. İki parmak aramıza alıp yanlardan sıktığımızda ezilmemelidir.Topuk kısmı yumuşak ayakkabılar yürüme esnasında topukta ağrı ve masırlara sebep olabilir.

 

Ayakkabının içi el ile kontrol edilmeli; ayağı rahatsız edecek dikiş ya da çıkıntı olmamalıdır. Ayakkabı içindeki rahatsız edici bu durumlarda yaralar ve yürüme bozukluğuna sebep olabilmektedir.

Ayakkabı hava alarak ayağın serin, rahat, koku yapmayan, kuru ortamda kalmasına izin vermelidir. Özellikle tırnak mantarının ortaya çıkmasını kolaylaştırmaktadır.

Ayakkabıdan çıktıktan sonra ayaklar kontrol edilmeli, kızarıklık, ayakkabıya bağlı bası, iz ve şekillerinin olup olmadığına bakılmalıdır.

Bebek ayakkabısı için şeklin yanı sıra yapıldığı madde de çok önemlidir. Sentetik ve plastik ayakkabılardan uzak durulmalıdır. Tabanı şok absorbe edebilen (şoku emebilen) özellikte olmalıdır.

Tabanın iç kısmında ayak kavsini destekleyecek iç kısımda hafif bir yükselti olmalıdır. Yükselti olmayan ayakkabılara bağlı ayakta ağrı, basma kusuru ve aktivite kısıtlanması görülebilmektedir.

Başkasının kullanmış olduğu ayakkabılar asla giydirilmemelidir. Her çocuğun ayak ve basış karakterinin kendine özel olduğu unutulmamalıdır.

Ayakkabıyı denerken o ayakkabı ile birlikte giydirmeyi düşündüğünüz çorap ile denemekte fayda vardır (kışın kışlık çorap, yazın yazlık çorap). Bu şekilde denenmeyen ayakkabılar çocuğun ayağına küçük olacaktır.

Taban içinin ter emici bir maddeden yapılmış olduğundan emin olunmalıdır.

Taban malzemesi yeri sağlam tutan, kaymayan ve esnek bir malzemeden yapılmış olmalıdır. Sert ve yüksek tabanlar küçük çocuklarda sendelemelere ve düşmeye neden olabileceğinden kaçınılmalıdır.

Okul döneminde çocukların aktivitelerinde uygun ayakkabılar alınmalıdır. Ancak bu ayakkabıların esnek, iyi havalanan  ve amaca uygun kullanılan ayakkabılar olması önemlidir.